ولمون کن بابا نصفه شبی ! ( البته خطاب به کارگردان سریال ساعت شنی )

 

شنبه شب به اتفاق خانوم والده نشستیم به دیدن سریال ساعت شنی ، در این سریال یک دختری بود که باید بدون اینکه مستقیم گفته بشه این دختر خانوم فاحشه هستن یک نوعی این مفهوم به بیننده القا می شد . در این سریال خانوم های نقش مثبت سریال بالاتفاق چادری هستن و از رنگ متین و وزین مشکی استفاده می کنند و نقش های  خاکستری اگرچه چادری نیستن ولی تیره و خاکستری می پوشن ، اما کارگردان هنرمند این سریال برای القای فاحشه بودن این دختر تمهید بسیار جالبی اندیشیده بود و اون اینکه این دختر از لباس های قرمز و صورتی چه در داخل و چه در خارج از خانه استفاده کنه و اینکه کیف قرمز رنگش رو هر از چند گاهی با حالتی از لاقیدی در دستش بچرخونه و یک کمی هم اگر شد با لحن لاتی کاملاً تصنعی صحبت کنه !

یک گزارشگر در وسایلی که از استنلی کوبریک کارگردان آمریکایی باقی مونده بود یک جعبه پیدا کرده که در اون چند هزار عکس ِ در وجود داره ! در زمان ساخته شدن فیلم  eyes wide shut  ( هنوز هم معادل دقیق فارسیش رو نمی دونم ! ) یک نفر رو مأمور کرده از درهایی که در تمام  منطقه خاصی از شهر وجود داره عکس بگیره و در نهایت یکی رو انتخاب کرده و درب از روی اون ساخته شده . این در ، درب منزل همون فاحشه ایه که در خیابون با تام کروز صحبت می کنه و بعداً متوجه میشه که خانوم مبتلا به ویروس ایدز بوده . جالب اینکه همین گزارشگر در همون منطقه زندگی می کرده و عکس در خونه خودش رو هم در بین عکس ها پیدا کرده بود .

دقت و و سواسی در اون حد در خود آمریکا هم نادر هستش ولی کارگردان ایرانیه این سریال برای نمایش یکی از شخصیت ها حداقل با یک نفر از طبقه شخصیتی که داره نشون میده در حد نیم ساعت هم صحبت نکرده که مجبور بشه با تمهید های احمقانه ای مثل پوشوندن لباس قرمز همچین شخصیتی رو نمایش بده ؟!